Jak otworzyć plik JSON z Messengera

1. 01

   Krok 1: Znajdź plik

   Po rozpakowaniu archiwum każda rozmowa siedzi w osobnym podfolderze, nazwanym imieniem rozmówcy i ciągiem znaków. Treść jest w plikach message_1.json i kolejnych.

   messages/
   └── inbox/
       └── jan_kowalski_abc123/
           ├── message_1.json     ← treść rozmowy
           ├── message_2.json     ← dalszy ciąg
           └── photos/            ← załączniki

   Jeszcze nie masz archiwum? Zamawia się je w Centrum kont Meta — instrukcja pobierania czatu z Messengera prowadzi przez to krok po kroku.

2. 02

   Krok 2: Otwórz w edytorze tekstu (opcja 1)

   Kliknij plik prawym przyciskiem → Otwórz za pomocą → Notatnik (Windows) lub TextEdit (Mac). Zobaczysz surowe dane: jedną długą linię nawiasów, cudzysłowów i znaczników czasu. Da się w tym szukać przez Ctrl+F, ale to wszystko, na co pozwala.

3. 03

   Krok 3: Wrzuć do PodTeksT (opcja 2)

   Wejdź na podtekst.app/lobby i przeciągnij plik albo cały folder. Parser rozpozna format, zdekoduje polskie znaki, scali kolejne części rozmowy i policzy 52 moduły analizy: kto pisze więcej, kto odpisuje szybciej, jak zmienia się ton.

   Bez czytania jednej linijki JSON-a — i bez wysyłania pliku gdziekolwiek, bo parsowanie dzieje się na Twoim urządzeniu.

Wszystkie. Pliki message_1.json, message_2.json i kolejne to części tej samej rozmowy, pocięte przez Metę ze względu na rozmiar. Numeracja nie oznacza ważności ani kolejności chronologicznej, tylko miejsce cięcia, więc otwarcie samej jedynki daje wycinek historii, a nie jej początek.

W praktyce to argument przeciwko czytaniu ręcznemu. Żeby zobaczyć całość, trzeba te części skleić w jedną oś czasu. PodTeksT robi to przy imporcie: scala pliki jednej rozmowy, porządkuje wiadomości po znaczniku czasu i dopiero na tak złożonej historii liczy statystyki.

Pod całą tą interpunkcją kryje się prosta struktura. Każdy plik z rozmową to jeden obiekt z kilkoma polami — istotne są trzy:

Bo litera ł jest w pliku zapisana jako \u00c5\u0082, a Notatnik pokazuje ten zapis dosłownie, zamiast go rozwinąć. Standard JSON wymaga, żeby pliki wymieniane między systemami były kodowane w UTF-8^[1], a w UTF-8 polskie litery zajmują po dwa bajty. Eksport Mety zapisuje każdy z tych bajtów osobno, jako sekwencję ucieczki, więc jedna litera rozpada się w tekście na dwa dziwaczne symbole.

Nic się przy tym nie zepsuło i nic nie zginęło. To ten sam tekst, tylko rozłożony na składniki, których edytor tekstu nie ma obowiązku składać z powrotem. Przeglądarka i porządny parser robią to automatycznie: PodTeksT dekoduje takie sekwencje przy imporcie, więc w statystykach i w podglądzie rozmowy widzisz normalną polszczyznę z ogonkami.

Otwarcie JSON-a w Notatniku daje dostęp do danych, nie do wniosków. Żeby dowiedzieć się, ile właściwie było tych wiadomości, kto pisał pierwszy przez ostatnie pół roku i kiedy rozmowa zaczęła się kurczyć, ktoś musi to policzyć. Po to jest licznik wiadomości i szerzej — analiza rozmowy z Messengera.